DT
PT
Subscribe To Print Edition About The Punjabi Tribune Code Of Ethics Download App Advertise with us Classifieds
search-icon-img
search-icon-img
Advertisement

ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਿਹਤ

ਯਾਤਰਾ ਕਰਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਮਨੋਰੰਜਨ ਜਾਂ ਨਵੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਦੇਖਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਸਿਹਤ-ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਜੀਵਨੀ ਬੂਟੀ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਜੋਕੇ ਦੌਰ ਦੀ ਮਸ਼ੀਨੀ ਅਤੇ ਭੱਜ-ਦੌੜ ਭਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇਨਸਾਨ ਅਕਸਰ ਮਾਨਸਿਕ ਤਣਾਅ,...

  • fb
  • twitter
  • whatsapp
  • whatsapp
Advertisement

ਯਾਤਰਾ ਕਰਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਮਨੋਰੰਜਨ ਜਾਂ ਨਵੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਦੇਖਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਸਿਹਤ-ਮਾਨਸਿਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਜੀਵਨੀ ਬੂਟੀ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਜੋਕੇ ਦੌਰ ਦੀ ਮਸ਼ੀਨੀ ਅਤੇ ਭੱਜ-ਦੌੜ ਭਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇਨਸਾਨ ਅਕਸਰ ਮਾਨਸਿਕ ਤਣਾਅ, ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਰੁਟੀਨ ਤੋਂ ਬਰੇਕ ਲੈ ਕੇ ਸਫ਼ਰ ’ਤੇ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਦਿਮਾਗ਼ ਰੋਜ਼ਮੱਰਾ ਦੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਵੇਂ ਮਾਹੌਲ, ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹਵਾ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਨਜ਼ਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ‘ਐਂਡੋਰਫਿਨ’ ਅਤੇ ‘ਡੋਪਾਮਾਈਨ’ ਵਰਗੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹਾਰਮੋਨਸ ਦਾ ਰਿਸਾਅ ਵਧਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਾਨਸਿਕ ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਜੜ ਤੋਂ ਖ਼ਤਮ ਕਰਕੇ ਮਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਗਹਿਰਾ ਸਕੂਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਵਿਗਿਆਨਕ ਖੋਜਾਂ ਵੀ ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦਿਲ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਅਤੇ ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਸਰੀਰਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੁਲਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਫ਼ਰ ਦੌਰਾਨ ਇਨਸਾਨ ਅਕਸਰ ਆਮ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਰਗਰਮ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਲ ਘੁੰਮਣਾ, ਪਹਾੜਾਂ ’ਤੇ ਟ੍ਰੈਕਿੰਗ ਕਰਨਾ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹਨਾ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਕਿਨਾਰੇ ਸੈਰ ਕਰਨਾ, ਇਹ ਸਭ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰੀਨ ਕਸਰਤ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਰੀਰਕ ਹਲਚਲ ਨਾਲ ਖੂਨ ਦਾ ਦੌਰਾ ਸੁਧਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਟਾਬੋਲਿਜ਼ਮ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੋਗ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧਕ ਸਮਰੱਥਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਭਰੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਗੋਦ, ਜੰਗਲਾਂ ਜਾਂ ਪਹਾੜੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਉੱਥੋਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧ ਆਕਸੀਜਨ ਸਾਡੇ ਫੇਫੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਗੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਾਫ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।

Advertisement

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਯਾਤਰਾ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸੋਚਣ ਅਤੇ ਸਮਝਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਨਵੇਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ, ਵੱਖਰੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਦੇ ਸੈੱਲ ਵਧੇਰੇ ਸਰਗਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਚਨਾਤਮਕਤਾ ਅਤੇ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਸਫ਼ਰ ਦੌਰਾਨ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਗੂੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਨੀਂਦ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਤੋਂ ਊਰਜਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਮੁਸਾਫ਼ਿਰ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਵਾਪਸ ਪਰਤਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਯਾਦਾਂ ਦਾ ਸਰਮਾਇਆ ਹੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲਿਆਉਂਦਾ, ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਬੇਹੱਦ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਨਜ਼ਰੀਆ, ਨਵੀਂ ਊਰਜਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਿਰੋਏ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਸ਼ੌਕ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਿਹਤਮੰਦ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਉਣ ਦਾ ਅਨਮੋਲ ਰਾਜ਼ ਹੈ।

Advertisement

ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਇਨਸਾਨ ਦੁਨੀਆ ਘੁੰਮਣ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਨਵੇਂ ਦੇਸ਼ਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਜਾਂ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸਰਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪਾਰ ਕਰਦਾ, ਬਲਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦੇ ਗੁਪਤ ਕੋਨਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀ ਭੱਜ-ਦੌੜ, ਸਮਾਜਿਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਬੱਝੇ-ਬਣਾਏ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਇਨਸਾਨ ਅਕਸਰ ਇਹ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਕੀ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਾਹੌਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਵੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ, ਅਣਜਾਣ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਣਜਾਣ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲੇ ਲੈਂਦਿਆਂ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਮਾਨਸਿਕ ਤਾਕਤ, ਸਬਰ ਅਤੇ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਭ੍ਰਮਣ ਕਰਨਾ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਬਦਲਾਅ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਜ਼ਰੀਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮੁਸਾਫ਼ਿਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ, ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਦਾ ਦਾਇਰਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਹਉਮੈ, ਪੱਖਪਾਤ ਅਤੇ ਸੰਕੁਚਿਤ ਸੋਚ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਉੱਚੇ ਪਹਾੜਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਕਤ ਬਿਤਾਉਂਦਿਆਂ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹੋਂਦ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ, ਪਰ ਬੇਹੱਦ ਖੂਬਸੂਰਤ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਹਰੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ੋਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਫ਼ਰ ਦੌਰਾਨ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਇਕਾਂਤ ਸਮਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਦ ਨਾਲ ਸੰਵਾਦ ਰਚਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਅਵਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਦਿਖਾਵੇ ਦੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਯਾਤਰਾ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਉਣ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਜਾਂ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਭੌਤਿਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਯਾਦਾਂ, ਤਜਰਬਿਆਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਅਸਲ ਕੀਮਤ ਸਮਝਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਸਫ਼ਰ ਦੌਰਾਨ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਜਿਵੇਂ ਰਸਤਾ ਭੁੱਲ ਜਾਣਾ, ਭਾਸ਼ਾ ਨਾ ਸਮਝ ਆਉਣੀ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿਣਾ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਆਤਮ-ਨਿਰਭਰ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ’ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਕਾਬੂ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸਿਖਰ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਨੀਆ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਬੰਦਾ ਬਾਹਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ-ਦੇਖਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇੰਨਾ ਪਰਿਪੱਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ’ਤੇ ਭਾਵੇਂ ਕਿਤੇ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਨੇੜੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਵਜੂਦ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੱਚੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਸੰਪਰਕ: 94175-50795

Advertisement
×