ਕਿਰਤ ਨੂੰ ਸਿਜਦਾ

ਇਉਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਫਿਰ, ਪੋਹ ਦੇ ਮਹੀਨੇੇ ਵਿੱਚ ਠਾਰੀ ਐਨੀ ਕਿ ਰਜਾਈ ’ਚ ਬੈਠੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕਾਂਬਾ ਛਿੜੇ। ਉਸ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਮੈਂ ਜਿਉਂ ਹੀ ਘਰ ਦੇ ਗੇੇੇਟ ਦਾ ਕੁੰਡਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਧੁੰਦ ਬਹੁਤ ਸੰਘਣੀ ਸੀ। ਨੇੜੇ ਤੇੜੇ ਖੜ੍ਹਾ ਬੰਦਾ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪੈਂਦਾ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ‘ਲੈ ਮਨਾ ਅੱਜ ਨ੍ਹੀਂ ਅਖ਼ਬਾਰ ਆਉਂਦਾ।’ ਇਹ ਸੋਚ ਸੋਚਦਾ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਗਿਆ ਤਾਂ ਪਿੱਛਿਓਂ ਪਟੱਕ...ਕ...ਕ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੰਨੀ ਪਈ। ਲੋਈ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਮਾਰ ਮੈਂ ਮੁੜ ਬਾਹਰ ਗਿਆ ਤਾਂ ਪੋਰਚ ਵਿਚ ਅਖ਼ਬਾਰ ਪਿਆ ਸੀ। ਅਖ਼ਬਾਰ ਚੁੱਕਦਿਆਂ ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸਾਂ, ‘ਧੰਨ ਹੈ ਇਹ ਅਖ਼ਬਾਰ ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ ਮੁੰਡਾ। ਠੰਢ ਤੇ ਧੁੰਦ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂਂ ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ ਨਿਭਾਅ ਰਿਹੈ।’ ਮੈਂ ਗਲੀ ਵਾਲਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਅਗਲੇ ਘਰਾਂ ’ਚ ਅਖ਼ਬਾਰ ਸੁੱਟ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਦਿਆਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ‘‘ਕਾਕਾ ਐਨੀ ਠੰਢ ਹੈ, ਆਜਾ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹ ਪਿਆਵਾਂ।’’ ‘‘ਨਹੀਂ ਅੰਕਲ ਜੀ, ਮੈਂ ਦੂਜੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਅਖ਼ਬਾਰ ਵੰਡਣ ਤੋਂ ਲੇਟ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।’’ ਉਸ ਨੇ ਭੋਲੇ ਭਾਅ ਜੁਆਬ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਗਲੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਘਰਾਂ ’ਚ ਅਖ਼ਬਾਰ ਵੰਡਦਾ ਵੰਡਦਾ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਈਕਲ ਸਮੇਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧੁੰਦ ’ਚ ਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਿਰਤ ਦੇ ਉਸ ਮੁਸਜੱਮੇੇ ਨੂੰ ਸਿਜਦਾ ਕਰਦੇ ਨੇੇ ਮੈਂ ਉਹਦੇ ਜਾਂਦੇ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਸਲੂਟ ਮਾਰਿਆ।

ਸੰਪਰਕ: 94176-65241