ਹੁਣ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤਣਾ

ਹੁਣ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤਣਾ

ਹੁਣ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬੜਾ ਹੈ

ਕੌਣ ਪਹਿਚਾਣੇਗਾ ਸਾਨੂੰ

ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਮੌਤ ਦਸਖ਼ਤ ਕਰ ਗਈ ਹੈ

ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਯਾਰ ਪੈੜਾਂ ਛੱਡ ਗਏ ਨੇ

ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿਚੋਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਝਾਕਦਾ ਹੈ

ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਕੋਰੀ ਲਿਸ਼ਕ ਹੈ

ਕਿਸੇ ਢੱਠੇ ਘਰ ਦੀ ਛੱਤ ’ਚੋਂ

ਆਉਂਦੀ ਹੋਈ ਲੋਅ ਜਿਹੀ

ਡਰ ਜਾਏਗੀ ਮੇਰੀ ਮਾਂ

ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦਾ

ਕਿਹੜੇ ਸਾਧੂ ਦੇ ਸਰਾਪ

ਕਿਸ ਸ਼ਰੀਕਣ ਚੰਦਰੀ ਦੇ ਟੂਣੇ ਟਾਮਣ ਨਾਲ ਹੋਇਆ

ਡਰ ਜਾਏਗੀ ਮੇਰੀ ਮਾਂ

ਹੁਣ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਪਰਤਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ

ਏਨੇ ਡੁੱਬ ਚੁੱਕੇ ਨੇ ਸੂਰਜ

ਏਨੇ ਮਰ ਚੁੱਕੇ ਖ਼ੁਦਾ

ਜਿਉਂਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ

ਆਪਣੇ ਜਾਂ ਓਸਦੇ ਪ੍ਰੇਤ ਹੋਵਣ ਦਾ ਹੋਏਗਾ ਤੌਖ਼ਲਾ

ਜਦ ਕੋਈ ਬੇਲੀ ਪੁਰਾਣਾ ਮਿਲੇਗਾ

ਬਹੁਤ ਯਾਦ ਆਵੇਗਾ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ

ਚਿਰਾਂ ਦਾ ਮਰ ਚੁੱਕਿਆ ਮੋਹ

ਰੋਣ ਆਵੇਗਾ ਤੇ ਫਿਰ ਆਵੇਗਾ ਯਾਦ

ਅੱਥਰੂ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਦੂਜੇ ਕੋਟ ਦੀ ਜੇਬੀ ’ਚ ਰੱਖੇ ਰਹਿ ਗਏ

ਜਦੋਂ ਚਾਚੀ ਈਸਰੀ

ਸਿਰ ਪਲੋਸੇਗੀ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ

ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਮੈਂ

ਏਸ ਸਿਰ ਵਿਚ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਨੇ ਖਿਆਲ 

ਆਪਣੀ ਹੀ ਲਾਸ਼ ਢੋਂਦਾ ਆਦਮੀ

ਪਤੀ ਦੇ ਸੱਜਰੇ ਸਿਵੇ ’ਤੇ ਮਾਸ ਰਿੰਨ੍ਹਦੀ ਰੰਨ

ਕੋਈ ਹੈਮਲਿਟ ਦੀ ਮਾਂ

ਸਰਦੀਆਂ ਵਿਚ ਬੰਦਿਆਂ ਦੇ ਸਿਵੇ ਸੇਕਣ ਵਾਲਾ ਰੱਬ

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖੇ ਨੇ ਦੁਖਾਂਤ

ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਲਾਂਗਾ ਅੱਖਾਂ

ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦੀ ਮੈਂ ਤਸਵੀਰ ਨਾਲ

ਆਪਣੇ ਨਿੱਕੇ ਵੀਰ ਨਾਲ

ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜਦ ਮੜ੍ਹੀ ’ਤੇ ਦੀਵਾ ਬਲੇਗਾ

ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਸੰਖ ਵੱਜੇਗਾ

ਉਹ ਬਹੁਤ ਆਵੇਗਾ ਯਾਦ

ਉਹ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਮਰ ਗਿਆ ਹੈ

ਉਹ ਕਿ ਜਿਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ

ਇਸ ਭਰੀ ਨਗਰੀ ’ਚ ਬਸ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ

ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ੀ ਲੈ ਲਈ

ਬਹੁਤ ਰਹਿ ਜਾਵਾਂਗਾ ’ਕੱਲਾ

ਕਿਸੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਜਾਸੂਸ ਵਾਂਗ

ਹੁਣ ਘਰਾਂ ’ਚ ਵੱਸਣਾ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਹੈ

ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਮੌਤ ਦਸਖ਼ਤ ਕਰ ਗਈ ਹੈ

ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਯਾਰ ਪੈੜਾਂ ਛੱਡ ਗਏ ਨੇ

ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿਚੋਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਝਾਕਦਾ ਹੈ।  -ਸੁਰਜੀਤ ਪਾਤਰ

ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ

ਸ਼ਹਿਰ

View All