ਛਪੇ ਹੋਏ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ

​ਮੇਰੇ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸਫੀਦੋਂ (ਜੀਂਦ) ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਗਾਹਕ ਸਨ- ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰ ਚੈਨ ਸਿੰਘ। ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਵੀ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਵੱਲ ਭੱਜ ਕੇ ਹਾਕਰ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖੀਆਂ ਕਾਪੀਆਂ ਲੈਣ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਦੋ-ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ ਸਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਬੇਸਬਰੀ ਨਾਲ ਉਡੀਕੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਇੱਕ ਦੌੜ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਐੱਮ.ਏ. ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਦੇਖਣ ਲਈ ਲਗਾਈ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ‘ਦਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ’ ਹੀ ਸਾਡਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਸਰੋਤ ਸੀ।

​ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਮਿਆਰੀ ਅਖ਼ਬਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ‘ਦਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ’ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਨਸਨੀਖੇਜ਼ ਖ਼ਬਰਾਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰਿਆ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਜਮ, ਸੰਤੁਲਨ ਅਤੇ ਜਵਾਬਦੇਹੀ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੇ ਸਥਾਨਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਵੀ ਨਿਖਾਰਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਖਿੱਤੇ ਨਾਲ ਡੂੰਘਾ ਜੁੜਿਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਿਸਾਨ ਅੰਦੋਲਨ ਸਮੇਤ ਜਨਤਕ ਹਿੱਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ।

​ਆਪਣੇ ਸਮਾਜਿਕ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਣਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ‘ਦਿ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹੋਣ, ਅੱਜ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।

-ਲੇਖਕ ਸਾਬਕਾ ਆਈ ਪੀ ਐੱਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੈ।